Waarom meer verdienen je niet per se rijk maakt

Podcast #92 Waarom meer verdienen je niet per se rijk maakt + 3 geldgeheimen Hey, welkom bij de Lisette Bratnicka podcast voor ondernemers. Ik ben Lisette Bratnicka, bedrijfskundige businesscoach die jouw winst en mindset verrijkt. Ik help graag ervaren dienstverlenende ondernemers te groeien met een duidelijke strategie, kloppend met je bedrijf en jezelf, zodat je meer rust, geld en vrijheid kunt ervaren zonder harder te werken natuurlijk. En dat doe ik goudheerlijk, wat soms best direct kan aankomen met een scherpe blik en een flinke dosis humor, want er is al genoeg serieusheid, vind je niet?

Ik overzie het geheel, analyseer wat er oké is, wat er veranderen moet en wat er mist om te groeien. En dat doe ik zowel in je bedrijf als jou als persoon. En geloof me, wat je zelf niet ziet, dat zie ik wel. Ik gun iedere ondernemer een waardevol, schaalbaar bedrijf dat niet alleen meer oplevert in geld, maar ook in voldoening en vrijheid.

Want daarom zijn we in eerste instantie gaan ondernemen, toch? Vandaag ga ik je vertellen over dat meer verdienen je niet per se rijker maakt. Dat klinkt misschien tegenstrijdig als businesscoach die ondernemers helpt om te groeien, maar geloof me, ik heb zelf ervaren dat er een wereld van verschil zit tussen meer geld binnenhalen en je echt rijk voelen. Toen ik afstudeerde aan Nijmolen begon ik met een flinke last op mijn schouders.

Een studieschuld bij de bank van 52. 000 gulden. Ik kon niet bij de duo lenen zoals nu kan en ik deed er tien jaar over om die af te lossen. Elke maand opnieuw die automatische afschrijving.

Elke keer die knopen in mijn maag omdat ik mij niet rondkwam. Maar ook omdat ik me gevangen voelde in een vicieuze cirkel. En daar word ik sowieso niet zo'n blij mens van. Ik loste natuurlijk elke maand af, maar het ging zo langzaam door de hoge rente.

Die was volgens mij 11 procent. En elke beslissing die ik nam, die draaide om van ja, hoe kan ik nou zo snel mogelijk van die schuld afkomen? Het bepaalde mijn banen, mijn keuzes, mijn energie. En geld voelde als iets moeilijks en zwaars.

En ik was natuurlijk wel dolblij dat ik die investering had kunnen doen in mijn studie. Want ja, van die studie heb ik elke dag nog steeds plezier in mijn werk. Maar altijd was ik bezig met mijn geldtekort. En toen, eindelijk na 10 jaar, was ik schuldenvrij.

Wat een opluchting en vrijheid. Nooit meer geldproblemen. Ja, en daar ging het ook meteen mis. Want ik ging geld uitgeven als water.

Alsof ik de verloren tijd moest inhalen of zo. Ik verdiende steeds meer, maar ik gaf ook heel veel uit. We kochten een huis, ik gaf geld uit aan vakanties, aan spullen, aan alles waar ik jarenlang nee tegen had gezegd. We kregen ook een tweeling.

En ja, het mocht weer van mezelf. Ik had het verdiend. Ik spaarde wat ik over had. Nou, dat was heel weinig dus.

En het voelde een tijd best lekker. Maar de onrust, die bleef. En die onrust, kan ik je vertellen, je wordt niet kleiner als je meer gaat verdienen. Integendeel.

En dat was ook mijn eerste, of is ook eigenlijk mijn eerste geldgij. Zodra de schuld weg was, trapte ik vol in de valkuil van compenseren. Ik gaf uit alsof er geen morgen bestond. En dat klinkt misschien lekker, maar het gaf me nul rust.

Alleen maar onrust. En ik zie dit ook bij klanten van mij gebeuren. En het kant op punt kwam eigenlijk in China. We woonden in Janschanghai voor het werk van Walter.

En we leefden daar echt in een bubbel van luxe. Een compound met allemaal villa's. Het zag er prachtig uit. Een chauffeur die ons overal heen reed, want we mochten niet zelf rijden daar.

Ons rijbewijs is niet geldig in China. De kinderen gingen naar internationale school. Alles was geregeld en verzorgd. En toch heb je zoveel luxe en rijkdom om je heen.

Toch voelde het gewoon een beetje leeg. Want om de hoek van de compound begon een sloppenwijk. Hele kleine huisjes, eigenlijk meer kamertjes. Van hardboord met een golfplaat dakje.

Mensen die langs de snelweg hun behoefte deden, omdat er geen wc's waren. Families die met een tuil water de hele dag moesten doen waar ze hun eten in moesten wassen. Hun kleding in moesten wassen. En aan het eind gebruikten ze het vuile sop ook nog voor de vaat.

En het contrast met ons leven kon niet groter zijn. Ergens was het natuurlijk fijn. Maar ik vond het ook lastig om in die bubbel te leven. In de wetenschap.

Wat er om de hoek gebeurde. Dus ook om die reden ben ik vrijwilligerswerk gaan doen in een weeshuis. Mijn business lag toch een beetje op zijn gat. Want ik had tot toen altijd op interimbasis, projectbasis ergens gewerkt bij een Nederlands bedrijf.

En dan zat ik dan ook vaak gewoon een paar dagen per week. En ja, dat kon ik natuurlijk niet meer doen vanuit China. Dus ik moest mezelf sowieso even een beetje weer heruitvinden. En toen ging ik vrijwilligerswerk dus doen in een weeshuis.

In dat gebouw. Ja, dan kwam je zo'n A-rij. En dan leek het eigenlijk meer op een gevangenis met allemaal tralies voor de ramen. En beneden zaten dan de kleintjes tot een jaar of vier, vijf.

En ze hadden allemaal van die peuterbedjes naast elkaar staan. En soms moesten wel drie kinderen in één zo'n bedje liggen. En het eten werd er echt naar binnen gepropt door de verzorgers. Want die hadden helemaal geen tijd en sowieso helemaal geen liefde voor die kinderen.

Dat was echt verschrikkelijk om te zien. En wij mochten dan één keer per week met ze spelen. En ze ook voedzaam eten geven. Want die maaltijd werd dan betaald door de internationale school.

Dan hadden ze lekker kip en groenten en rijst. En normaal gesproken was het veel simpeler. En dan mochten ze ook even uit die bedjes en even bewegen. En gewoon even voelen dat ze kind waren.

En één moment zat echt in mijn geheugen gegrift. Want we mochten bij godsgraad een keer meenemen naar het park in de buurt. Dat mocht dus echt één keer per jaar. En ik was daar met Toto.

En dat was een blind jongetje. Best wel een slimmerikje. En ik leerde hem een paar Engelse woordjes. Want dat vroeg hij ook.

Vinger, kon ik zijn vinger aan voelen en lucht. En dan blies ik heel zachtjes in zijn gezicht. En dan moest hij heel erg hard lachen. En daarna pakten we de bellenblaas.

En hij kon die bellen natuurlijk helemaal niet zien. Maar hij hoorde ze knappen. En hij gielde het echt uit van plezier. Echt zo puur zo blij.

En hij had gewoon de dag van zijn leven met een flesje bellenblaas. En iemand die hem aandacht gaf. En ik, als ik er nu nog aan terugdenk... Ik voelde gewoon een brok in mijn keel.

Ja, nog steeds. Want als een blind kind in erbarmelijke omstandigheden... zo gelukkig kan zijn met zoiets kleins... Wat doen wij hier dan eigenlijk met al dat geld?

Al die status en al die najagen van meer, meer, meer. En daar met Toto, in dat park, kwam mijn tweede geldgeheim aan het licht. Geld draait voor mij niet om status, spullen of meer. Maar vooral om betekenis en vrijheid.

En die les, die veranderde alles. Want vanaf toen heb ik mijn spelregels veranderd. Ik ben eindelijk eens naar Wouter gaan luisteren. Die al tijd al heel spaarzaam is geweest.

Ik ben meer geld opzij gaan zetten voor mijn pensioen. Ik ben versneld de hypotheek gaan aflossen. Want elke euro die je niet hoeft uit te geven, geeft vrijheid. En ik zet elke maand structureel geld opzij en ik beleg in ETF's.

Ik ga niet zo lekker op crypto of risicovolle hypes. Ik doe het gewoon liever rustiger aan. Wat voorspelbaarder, wat meer op de langere termijn gericht. En daarnaast investeer ik ook in vastgoed, deposito's en lijfrentes.

En ja, dat zijn simpelweg mijn keuzes. Er zijn natuurlijk veel meer mogelijkheden. Dat hangt ook vooral af van het risico wat je wil lopen. Maar ja, ik ben geen 23 meer.

Dus ik wil niet dat al mijn geld gaat verdompen door een risicovolle investering. Wat mij dit geeft, is in ieder geval rust. De wetenschap. Er zijn buffers.

Het geld groeit. En dat ik niet afhankelijk ben van één stroom. En dat is mijn derde geldgeheim. Ik ben gaan bouwen aan structurele rust.

Vaste lasten omlaag brengen door de hypotheek af te lossen. Geld te laten groeien via beleggingen en investeringen. Niet heel spannend allemaal, maar wel lekker stabiel. En dat geeft gewoon ruimte om te ondernemen en te leven zoals ik wil.

Want dat is misschien wel de belangrijkste les. Geld moet kunnen groeien. Want waar werk je anders voor? Als je het binnen laat komen en meteen weer weg laat lekken, dan blijft de onrust.

Ik ben daar ook geweest, hè. Ik weet hoe dat is. Maar als je het laat groeien, al is het maar een heel klein beetje in het begin, dan verandert je gevoel. Want dan ga je van schaarste naar mogelijkheden.

En dat komt ook door mijn achtergrond hoor. Mijn moeder was super zuinig. Die heeft de oorlog meegemaakt. Allebei mijn ouders trouwens.

En ja, ik kreeg bijvoorbeeld één winterjas. En de vaatwasser ging alleen in het weekend aan. Ik had ook geen kast vol kleren. Ze maakte trouwens heel veel zelf voor mij.

Dus dat was altijd heel leuk. En mijn vader was juist van het beleggen en investeren. Want die had juist vanuit de oorlog meegemaakt. Van ja, geld, als je het hebt, moet je het laten groeien.

En die leerde me dat je geld voor je kan laten werken. En mijn man, mijn lief Walter, is echt een soort financiële genie. Hij zoekt altijd naar manieren om slim je geld te optimaliseren. Elke keer verrast hij me weer.

Om het te laten groeien, om vrijheid te creëren. En ja, onze kinderen hebben we vanaf jongs af aan al geholpen. Bijvoorbeeld met schenkingen. Zodat ze hun eerste huis konden kopen zonder loodzware lasten meteen op de schouders te hebben.

En ja, geld is geen doel op zich. Maar een middel om ruimte te maken voor het leven wat je wil leiden. En in mijn werk zie ik precies hetzelfde terug. Ondernemers die denken in kosten in plaats van in investeringen.

Die uit angst klein blijven spelen. Die elke euro drie keer omdraaien. Maar vergeten dat diezelfde euro de motor kan zijn voor groei. Geld is brandstof.

Niet om te verbranden, maar om verder te komen. Een nieuwe website, een goed team, een coach, een slimme marketingstrategie. Dat zijn investeringen die je vrijheid en groei opleveren. Als je het alleen maar ziet als kosten, dan zit je jezelf klem.

En wat ik al zei in het begin, meer verdienen maakt je niet per se rijk. Wat je met het geld doet, hoe je er naar kijkt, dat bepaalt je rijkdom. En voor mij betekent het rust. Keuzevrijheid.

Maar ook van betekenis zijn. Een zinvol leven hebben. Een liefdevol gezin hebben. Genieten van wat je allemaal al hebt.

Dat kon ik vroeger niet hoor. Genieten van wat ik allemaal al heb. En ook de mogelijkheid om een bedrijf zo in te richten dat het bij mij in mijn leven past. Want ja, ik wil natuurlijk graag bij Walter in Polen kunnen zijn.

Maar ook mijn zoon vertrekt vrijdag naar Frankrijk voor een master om daar twee jaar te wonen. Dus ja, mijn werk wil ik heel graag daar om me heen inrichten. En dat doe ik al tien jaar. Daar ben ik ooit mee begonnen toen we in Turkije woonden.

Maar ja, dat is gewoon superbelangrijk. Want ja, mijn gezin is ook belangrijk. En de liefde van mijn gezin is ook belangrijk. En de mogelijkheid om te geven, te delen, te investeren ook in anderen.

Dat is voor mij rijkdom. En misschien herken je dit wel. Misschien zit je nog in die fase van die druk, die schuld die je voelt trekken. Misschien zit je in de fase van heel veel verdienen, maar toch die leegte voelen.

Misschien ben je al bezig om buffers te bouwen, maar twijfel je of je het goed doet. En weet dan, er is geen één route. Er is alleen maar jouw route. Maar wel met één waarheid.

Geld wordt pas waardevol als je het koppelt aan betekenis. En ik wil afsluiten met een kleine oefening. Pak vandaag eens even pen en papier en schrijf twee dingen op. De eerste is, wat betekent rijkdom voor jou, los van cijfertjes?

Waar gaat het je echt om? Ik bedenk me trouwens nu dat er ook een masterclass op mijn website staat over hoe je je rijke leven kunt creëren. Het staat bij het kopje gratis. En dan weet je ook precies weer wat het belangrijkste voor je is in je leven.

Het bevat de tien ingrediënten voor rijkdom. En ook geeft het je inzicht in, hoe kun je dat nou van toepassing maken in je bedrijf. De tweede oefening is, kijk vervolgens eens eerlijk naar je huidige uitgaven. Welke daarvan brengen je nou dichter bij dat gevoel van rijkdom?

En welke haal je er juist vanaf? Kies deze week dan eens één uitgave die je bewust gaat schrappen of aan gaat passen. En zet dat bedrag eens apart. Zet het gewoon eens op een spaarrekening.

Of stop het in ETF's in indexbeleggen. Dan groeit het wat meer dan op een spaarrekening. En dat is niet om jezelf te straffen, maar juist om te ervaren wat het je geeft als je geld een andere bestemming geeft. En ik ben super benieuwd wat dit met je doet.

En deel het met me, dat zou ik super leuk vinden. Stuur me een berichtje of laat een review achter. Want dit soort momenten over de betekenis van geld zouden we toch eigenlijk veel vaker moeten hebben? Bedankt voor het luisteren naar de Lisette Brattinga podcast.

Vond je deze aflevering waardevol? Stuur hem dan door naar een collega-ondernemer. Of geef een vijf sterren op Spotify. Aannemen dat je een vijf sterren waard vond.

En dat kun je doen door rechtsbovenin bij de podcast op de drie puntjes te klikken in Spotify om de show te beoordelen. En laat me vooral weten wat je eruit hebt gehaald. Je vindt me vooral op LinkedIn en ook maar wat minder regelmatig op Instagram. Dus leuk als je mij daar wilt volgen.

Of daar kun je me natuurlijk ook altijd een berichtje sturen. En tot de volgende keer. En onthoud, rijkdom zit niet in wat je verdient of uitgeeft. Het zit in hoe je geld jouw vrijheid vergroot.

En of je onderweg al kunt genieten.